Op zijn twintigste kiest hij, ondanks zijn liefde voor het tekenen, en omdat je in het leven toch een keuze moet maken, voor honderd procent voor de muziek. Hij volgt zijn conservatoriumopleiding in Groningen, en is als componist, speler en acteur betrokken bij zo'n 35 theaterproducties. Werkt o.a. met Matthijs Rumke, Henk Scholten, Patricia Teurlings, Wilbert Gieske, Martin Oosthoek, Jan Veldman. Hij speelt veel voor zijn plezier piano in Hotel van der Werff op Schiermonnikoog, en leest zich suf aan literatuur over alles wat hij wil weten.




Op zijn dertigste vertrekt Wennekendonk naar Utrecht om meer voor tv te gaan schrijven en solo te gaan spelen. Via optredens in o.a. Sociëteit 'De Burcht' in Leiden verschijnt Kees wekelijks als huispianist in het t.v.-programma "Karel".




Ondertussen is hij erachter gekomen dat het met musiceren weliswaar goed gaat, maar dat hij het tekenen erg mist. Zijn muzikale activiteiten blijven onverminderd, maar daar wordt weer voorzichtig het tekenen aan toegevoegd. Zo komt hij o.a. op het idee, na het zien van een foto met Hans Liberg, Karel van de Graaff en hemzelf, om een bril voor zichzelf te ontwerpen. Jules Deelder ziet de bril en bestelt er één van 'waaibomenhout'. Uiteindelijk koopt Deelder er vijf, dit komt in de krant, en sindsdien ontwerpt en maakt Wennekendonk brilmonturen in opdracht, wat voor hem in een natuurlijk verlengde van het portretteren van mensen ligt.




Vanaf 1994 huurt Kees een woon- en werkatelier aan de Oudegracht in Utrecht: een 14e eeuwse werfkelder. Hij krijgt daar de gelegenheid kunstsalons te organiseren: Pindaconcerten. In deze salons krijgt ieder die wil een kwartier om te laten zien en of horen wat hem of haar bezighoudt. Een Pindaconcert bestaat voor een groot deel uit poëzie en muziek, maar ook andere disciplines komen regelmatig aan bod.




In 1997 worden er op initiatief van professor Flip de Kam opnames van piano-improvisaties van Wennekendonk op CD uitgebracht: Donder en Liefde I, die in 2003 z'n opvolging vindt in een tweede CD die zeer goed ontvangen wordt: POETICA.




In 2000 benadert het IT-bedrijf Link-It Kees of het mogelijk is 'kunstzinnig' te dineren in de werfkelder. Dit resulteert in een door vele gezelschappen bezocht idee: "Keldergangen"", gebaseerd op de driehoek: culinair genot, poëzie en liederen, met traiteur Jeroen van Nijnatten en dichter Ingmar Heyzte .




In datzelfde jaar schrijft Kees zijn eerste solo-theaterprogramma bij elkaar, Donder & Liefde II, bestaande uit liedjes, verhalen en gedichten. In 2004 volgt een tweede: "En hij wou niet eens naar zee!!. Beide producties laten het publiek verdeeld achter: een deel is vol afkeuring, onbegrip, of gewoon verward, anderen zijn ontroerd, enthousiast of verwonderd.




Zomer 2003 zet Kees zich aan de waterkant met 'bic'-ballpoint en bloknoot om op de vroege zondag de ochtendmist van zich af te tekenen. Deze bezigheid bevalt hem wel weer zo, dat hij besluit de tekeningen, samen met eerdere, op zijn website te zetten. Dit komt onder ogen van de hoofdredacteur cultuur van het Utrechts Nieuwsblad, hetgeen via een proefportret van Sjarel Ex resulteerde in een wekelijkse portretbijdrage.
Het UN is ondertussen opgegaan in het AD, en Kees' tekeningen gaan vanaf maart 2006 met eigen interviews verschijnen in het maandblad ZIN, onder de titel: 'was getekend'.

Na en voor vele andere tentoonstellingen was er In novemer 2006 een overzichtstentoonstelling in het Utrechtse Stadhuis, ter gelegenheid daarvan werd een boek gepresenteerd door wethouder Cees van Eijk. U kunt met korting op dit, prachtig door Sybren Kuiper vormgegeven boek intekenen. U Krijgt dan met 5 euro korting een genummerd en gesigneerd exemplaar. Ook is het te koop bij boekhandels Broese Selexyz, Steven Sterk in Utrecht , vd Vlist in Leusden.

Naar aanleiding van een optreden op literatuurfestival "Zuiderzinnen" in Antwerpen ontstaat het idee een dergelijk festival in Utrecht te organiseren. Hij verzamelt mensen en ideëen uit de Utrechtse literatuur- en muziekwereld om zich heen, en zo ontstaat het plan voor een Utrechts festival: het "Festival der Zinnen".




Voor de Utrechtse jazzmusicus Alan Laurilard en het SJU jazz-podium ontwikkelt Kees is 2004 het concept " W o r d S c a p e ", waarin dichters in live uitgevoerde soundscapes hun gedichten kunnen presenteren. Dit vindt in eerste instantie met als premiere maart 2004, regelmatig in het SJU-jazzpodium plaats en op festival Mooie Woorden, en sinds december 2005 in de SugarFactory, de Balie en Paradiso in Amsterdam en andere locaties in Nederland en Belgie. Tientallen dichters van naam als Joost Zwagerman, Ruben van Gogh, Ilja Pfeiffer, Tsead Bruinja, Al Galidi, Simon Vinkenoog, Ingmar Heytze, vrouwkje Tuinman, Starik, traden op in W o r d S c a p e .




Kees trad recentelijk o.a. op tijdens de museumnacht in Utrecht, voor het "Gala van de Dood" in Tivoli, 'Zuiderzinnen', Antwerpen, 'Las Palabras', 'De Nachten' en 'Weerwoord' in Paradiso en de Balie in Amsterdam, Dichters in de Pinsentuin in Groningen. Zie ook agenda.
Zijn gedicht 'Claus' epitaaf' verscheen in de bloemlezing 'In memoriam Prins Claus' van uitgeverij Passage, Groningen, het gedicht: "Hoek van Inval" in het literaire wandelingboekje: "Poëtisch Utrecht, een wandeling in gedichten". Verder verschenen er gedichten in een bundel voor de Dalai Lama: De blauwe Boeddha, de Volkskrant en in lesboeken voor de HBO-opleidingen.
Deze, en meer teksten kunt u vinden op de tekst en MP3 pagina van deze site.




Wennekendonk maakte in 2006-2007 een interviewserie "was getekend" voor het maandblad ZIN, met interviews vanuit het perspectief van de tekenaar, inclusief het portret. De eerste aflevering was met Dick Bruna, 17 maart, daarna volgden o.a. Kristien Hemmerechts, Vincent Bijlo, Ingmar Heytze, Sylvia Borren, Hans Kahn, Bill van Dijk, Bart Römer, Gert Jan Dröge, Karin Bloemen, Willeke van Ammelrooij.

2007-2009 Liedjes worden opgenomen, tekeningen gemaakt en geexposeerd, brillen ontworpen, teksten geschreven, pindaconcerten en kunstdiners georganiseerd.
Zie ook "Agenda" .